Μόνη στσ ζωής την άκρη άλλη μια φορά έμειναν τα όνειρα μισά στέγνωσε ξανά το δάκρυ μέσα στην ψυχή και έγινε αλμύρα στην πληγή θέλω να σου πω αντίο όμως δεν μπορώ μένω μες στο λάθος μου να ζω ότι μου ζητήσεις δίνω και ένα σου ζητώ να 'ρχεσαι και εγώ να ξαναζώ..Σ'ανταμώνω στα κρυφά εκεί στα σκοτεινά γεννιεμαι στα φιλια σ αγγιζω μια φορα κει στο πουθενα και χανομαι μετα..να ξερεισ ολη τη ζωη μου δινω σώμα και ψυχή φτάνει πάλι να'μαστε μαζί σε θέλω δε με νοιάζει που πηγαίνω ούτε που θα βγει είσαι εσύ το τέλος μου κι η αρχή..

Παλιά φωτογραφία στην άδεια παραλία... σιωπή..κοιτάζω απ'το μπαλκόνι τον δρόμο που θολώνει η βροχή..Λένε πως στην χώρα που ναυάγησες βασιλεύουν οι μάγισσες βουλιάζουνε στον βυθό και σε βγάζουνε στον αφρό..Λένε πως μας άφηνες στα κύματα φυλαχτά και μυνήματα τα βρηκανε τα πουλιά και χαθήκανε ξαφνικά..Η πόλη σαν καράβι τα φώτα της ανάβει..γιορτή...θύμαμαι που γρλουσες να μεινω μου ζητούσες παιδι..