Η μοναξιά...Η μοναξιά είναι δύο νούμερα μεγαλύτερη από την αντοχή μου...

Ένας παλιάτσος είμαι εγώ καλή σας μέρα...Ξέρω να κλαίω να γελάω να πονώ ξέρω να λέω την αλήθεια πέρα ως πέρα για αυτο μπορώ να σας το πω...τραγούδι λέω δυνατά να ακούσουν όλα τα παιδιά να ακούσει η πολιτεία και απο το τραγούδι μου αυτό παλιάτσοι άλλοι εκατό να βγουν στην κοινωνία και έτσι ολοι μαζι και αντάμα να τραγουδάμε τα δίκαια της ζωής να τραγουδάς και εσύ απ'την πλατεία να μάθεις φίλε μου σωστά να ζεις...Ένας παλιάτσος είμαι εγώ καλή σας μέρα...

Οι φόβοι σου και οι φόβοι μου στο ίδιο το τραπέζι στη μέση το φαρμάκι μας γλύκο σαν πετιμέζι και μέσα του σα ζάχαρη να λιώνει αυτό το αστέρι αυτό που πρώτη η αγάπη μας μας έβαλε στο χέρι...Δε μου υπόσχεσαι ζωή και θαυματα δεν κανω μα αν μου ζητάς λατρία μου για σένα να πεθάνω και μία δεύτερη φορά σαν τον παλιό στρατιώτη θα πέθαινα αγάπη μου καλύτερα απ'την πρώτη...και μια δεύτερη φορά σαν τον παλιό στρατιώτη θα πέθαινα αγάπη μου καλύτερα απ'την πρώτη...

Δεν θέλω να πικρένεσαι τις Κυριακές τα βράδια...

Μην έρθεις απόψε ξανά να με βρεις δε θα'μαι εδώ για κανέναν...
Μην έρθεις απόψε τη σιωπή μου να δεις θα γράφω τραγούδια θλιμμένα...
Μην ερθεις απόψε ξανά να με βρεις θα έχω κρυφτεί σε μιαν άκρη...
να ζω το όνειρό μου στην άκρη της γης με χρώμα απο φως και από δάκρυ...
Εδώ στον κόσμο που θέλω να ζησω..το φόβο μου πισω ν'αφήσω...η σκεψη μας πάλι να σβήσει..ο ήλιος ποτέ δε θα δύσει..να αγγίζω το φως στο σκοτάδι...να καιει το φιλί κάθε βράδυ...στου ονείρου το φως να γυρνάμε...εδώ οι άγγελοι μαθαίνουν να πετάνε...
Μην ερθεις αποψε δε θα' μαι εδω δε θέλω να κλάψω για' σένα...
Φεύγω σε λίγο μακρυά να σωθώ δε θα' μαι εδώ για κανέναν...
Μην έρθεις απόψε ξανά να με βρεις θα έχω κρυφτεί σε μιαν άκρη να ζω το όνειρό μου στην άκρη της γης με χρώμα από φως και από δάκρυ...