Μας στηρίζω με όλη μου την καρδιά αν όμως με πιέσεις να διαλέξω ανάμεσα σ' εσένα και σ'εμένα...εμένα.

θάλασσα πλατιά σ' αγαπώ γιατί μου μοιάζεις θάλασσα βαθιά μια στιγμή δεν ησυχάζεις λες κι έχεις καρδιά τη δικιά μου την μικρούλα την καρδιά

Όνειρα τρελά που πετούν στο κύμα πάνω φτάνουν στην καρδιά και τα νιάτα μας ξυπνάνε όνειρα τρελά και οι πόθοι φτερουγίζουν σαν πουλιά

Έχω έναν καημό που με τρώει γλυκά και με λιώνει έχω ένα καημό θα 'ρθω να στον πω αδερφή μου εσύ θάλασσα που σ' αγαπώ

Κύματα πουλιά στα ταξίδια σας που πάτε τα αλαργινά την κρυφή μου λύπη πάρτε κι απο 'κει μακριά να μου φέρετε κι εμένα τη χαρά

Ζέστανα τις ανήλιαγες σπηλιές του πόθου σου.

Έμαθα τη γλώσσα των πουλιών για να διαβάσω τις κρυφές σελίδες σου.

Χάραξα αμέτρητες φορές τ'όνομά σου στο φλοιό της προσμονής μου.

Έκαψα σ'ένα ηλιοβασίλεμα ό,τι δεν είχε το άρωμά σου.

Σε περίμενα ώρες αλογάριαστες, γερμένη στον πιο κοφτερό βράχο της ψυχής μου.