Ήτανε η ζωή μου πάντοτε γεμάτη μα εγώ παράπονα της έκανα..είχα τα καλά του κόσμου και όλη την αγάπη μα με τα παράπονα δεν τέλειωνα ώσπου κάποια μέρα χτύπησε την πόρτα μου ο δικός σου πόνος και καημός..Και ξαφνικά είδα τον κόσμο να γυρίζει τι πάει να πει να'χεις τα χέρια σου αδειανά και ξαφνικά είδα η ζωή να με χωρίζει απ'οτι νόμιζα πως ζει παντοτίνα και τότε έκατσα και έκλαψα πικρά είπα Συγγνώμη στη ζωή πρώτη φορά...