Τις Κυριακές φοράω τα καλά μου

παίρνω τσιγάρο και φουμάρω τη ζωή

και μην ξεχνάς πώς έφτασα εδώ κάτω

κάτω απ'τον πάτο πάντα υπάρχει ένα κερί..

τις κυριακές καφές βαρύ χαρμάνι

μες στο φλιτζάνι κάτι γράψαμε μαζί..

βαρύς καπνός σαν σύννεφο στον ήλιο

και απο τον φίλο παίρνω ανάσα και επιζώ

και εγώ εδώ και πάλι εδώ

να ξαναρχίσω να τσακίσω τον καιρό

όταν στο πάτωμα αγγίζει το κεφάλι

αρχίζω παλι ότι άφησα μισο...