Ήθελα να είσαι κοντά μου.Να σε χαϊδευω,να σ'άγκαλαζω,να τσακωνόμαστε,να λέμε αστεία , να γελάμε.....

Μονάχα σιωπή να τι μας έμεινε αφού είναι όλα πια χαμένα και αυτό το γιατί που κάπου ξέμεινε πίσω απ'τα χίλια τα σφιγμένα κρίμα που 'ναι αργά και δεν προλάβαμε άλλη μια αγκαλιά και ένα συγγνώμη κρίμα που' ναι αργά και καταλάβαμε μια μεγάλη αγάπη πωσ τελειώνει,..τίποτα δεν υπάρχει στο στόμα πια φωνή τίποτα να σου πω δεν υπάρχει σήμερα που ξανάγινε χώμα το κορμί σήμερα που ψάχνω να βρω ακόμα το γιατί...ποια λέξη να σου πω δεν βρίσκω τίποτα αφού το σ'αγαπώ το λέω ακόμα...

Η αγάπη δεν πεθαίνει ποτέ από φυσικό θάνατο..Πεθαίνει από παραμέληση ή εγκατάληψη.Πεθαίνεi από τύφλωση και αδιαφορία και επειδή θεωρείται δεδομένη..Τα πράγματα που παραμελούμε είναι συχνά πιο μοιραία απ'τα σφάλματα που διαπράττουμε..

-Στοχασμοί για την αγάπη-

Leo Buscaglia-

Τόσο συχνά υποτιμούμε τη δύναμη ενός αγγίγματος,ένα χαμόγελο,μια γλυκιά κουβέντα,εναν ανθρωπο που μας καταλαβαίνει,ένα ειλικρινές κοπλιμέντο ή εστω την μικροτερη ενδειξη οτι καποιος μας νοιάζεται..Όλα αυτά έχουν την δύναμη να αλλάξουν τη ζωή μας...

Leo Buscaglia

Δεν είναι πια η ζωή μου μια πορεία προς την έρημο..Ξαφνικά η έρημος γέμισε κόκκινα τριαντάφυλλα..Ξαφνικά οι μέρες μου γέμισαν ήλιο...Ξαφνικά οι νύχτες μου γέμισαν δίδυμα φεγγάρια..Για κοίτα φίλε μου πως αλλάζει ο τροχός...

-Το τετράδιο της Αλκιόνης-

Πόσα ονειράκια πολύχρωμα,πόσα ταλεντάκια αδύναμα μουχλιαζουν σε αποθήκες,σε κασέλες,σε κλειστά συρταργια....Ξέφτια από μεταξωτές ψυχούλες που προσπάθησαν μια φορά και έναν καιρο κάτι να ψελίσουν....

-Το τετράδιο της Αλκιόνης-

First I was dying to finish my school and start college..And then I was dying to finish my college and start working..Then I was dying to marry and have children..And then I was dying for my children to grow old enough so I could go back to work..But then I was dying to retire..And now I'm dying..And suddenly I realised I forgot to live...Please don't let this happen to you..Appreciate your current situation and enjoy each day...

We make them cry who care for us...We cry for those who never care for us...And we care for those who will never cry for us...This is the truth of the life...it's strange but true...once you realise it, it's never late to change it...

What we are today is result of our own past actions..Whatever we wish to be in future depends on our present actions. Decide haw you have to act now. We are responsible for what we are, whatever we wish ourselves to be..We have the power to make ourselves...

Μερικά όνειρα είναι γραφτό να μην γίνουν πραγματικότητα...Μερικά μπορούν να γίνουν πραγματικότητα αλλά φοβόμαστε τις συνέπειες...Μερικά είναι καλύτερο να μην τα σκεφτόμαστε καθόλου...Και υπάρχουν και κάποια άλλα όνειρα που ξαφνικά μετατρέπονται σε εφιάλτες...Όμως όσο επικύνδινα κ αν είναι τα όνειρα μας πάντα αξίζει να τα ζήσουμε...

-S1NGLES-

O μεγαλύτερος πόνος δεν έρχεται όταν εγκαταλείπεις τα όνειρά σου..Έρχεται οταν σε εγκαταλείπουν εκείνα...

Τώρα, που μούσκεψαν στη βροχή οι θεωρίες, που δόθηκαν αντιπαροχή τα οράματα, που μάτωσαν οι ελπίδες... Τώρα, τι κάνουμε..;

-Το τετράδιο της Αλκιόνης-

Χρειάστηκαν τόσα χρόνια να περπατήσω στη βροχή για να καταλάβω επιτέλους, πως παντα πίσω από τα μαύρα σύννεφα, κρύβεται ένας ήλιος λαμπερός...

-το τετράδιο της Αλκιόνης-...

Σε νοσταλγώ..Μου'ρχεται πότε πότε το άρωμα της ψυχής σου και νομίζω πως έφτασε η άνοιξη...

-Το τετράδιο της Αλκιόνης-...

Ξυμερώνει και εγώ στους δρόμους τριγυρνώ και αν χαράζει το φως δεν φτάνει εδώ που να είσαι ποια χέρια σε κοιμίζουνε ποια τραγούδια σε νανουρίζουνε.. Μια καρδιά έχω μόνο μια καρδιά που για σένα κλαίει κάθε βραδιά...ξυμερώνει κ εγώ στους δρόμους τριγυρνώ και αν χαράζει το φως δεν φτάνει εδώ......ξυμερώνει στου κόσμου όλου τις καρδιές μα για μένα δεν χάραξε ποτέ...μια καρδιά έχω μόνο μια καρδιά που για σενα κλαίει κάθε βραδιά...σε φωνάζω και να μ'ακούσεις δεν μπορείς ξυμερώνει κ εσύ δεν λες να'ρθεις...

Εντάξει μην κλαις...Ο λύκος δεν ήταν κακός και δεν έφαγε την γιαγιά. Την πήρε αγκαζέ, πήγαν περίπατο στο πάρκο, κι ύστερα, αυτοί ζήσαν καλά..Κι εμείς;..Εμείς αγάπη μου θα προσπαθούμε, μια ζωή να φερνουμε τα παραμύθια στα μέτρα μας...

Ήτανε η ζωή μου πάντοτε γεμάτη μα εγώ παράπονα της έκανα..είχα τα καλά του κόσμου και όλη την αγάπη μα με τα παράπονα δεν τέλειωνα ώσπου κάποια μέρα χτύπησε την πόρτα μου ο δικός σου πόνος και καημός..Και ξαφνικά είδα τον κόσμο να γυρίζει τι πάει να πει να'χεις τα χέρια σου αδειανά και ξαφνικά είδα η ζωή να με χωρίζει απ'οτι νόμιζα πως ζει παντοτίνα και τότε έκατσα και έκλαψα πικρά είπα Συγγνώμη στη ζωή πρώτη φορά...

Καληνύχτα Κεμάλ αυτός ο κόσμος δεν θα αλλάξει ποτέ... Καληνύχτα...

Πολλές φορές τα πράγματα που ονειρευόμαστε είναι σαν το ουράνιο τοξο γιατι οσο και να προσπαθούμε δεν μπορουμε να το πιασουμε...Μερικές φορές όμως το ουράνιο τόξο βρίσκεται δίπλα μας απλά μας παίρνει λίγο χρόνο να το ανακαλύψουμε...

-S1NGLES-

Ζωή που τη ζούμε για το αύριο θα'ναι πάντα μια μέρα μακρυά απ'την πραγμάτωσή της....

-Leo Buscaglia-

Ερχόμουν σαν την καλή χαρά να μοιραστώ μαζί σου τα καθημερινά μου πράγματα που τα είχα ντύσει γιορτινά..Ήμουν ευτυχισμένη γιατί είχα αγοράσει μία μικρή σκάφη και ονειρευόμουν να ζυμώσω ψωμί.Γλίστρησα πάνω στην πάχνη της ματιάς σου και τσακίστηκα..Άλλη μία φορά..

Φωτογραφίες...μας θυμίζουν οσα ζήσαμε..όσα δεν μπορούμε να έχουμε πια....αλλά αν αφαιθούμε μπορούν να μας παγώσουν μαζί τους..γιατί δεν μπορείς να περάσεις όλη σου τη ζωή ξεφυλλίζοντας παλιές φωτογραφίες πρέπει να βγεις εκεί έξω και να βγάλεις καινούριες....

-S1ngles-

παλιά φωτογραφία στην άδεια παραλία σιωπή........

Ακούω γέλια να ανεβαίνουν τα σκαλιά πάλι οι φίλοι μου χαράματα γυρνάνε έχουν τις μπύρες τους ακόμα αγκαλιά και έξω απ'την πόρτα μου περνούν και τραγουδάνε

και εγώ το γέλιο το δικό σου περιμένω μ'ενα ποτήρι απ'την ανάσα σου θαμπό ακούω την πορτα να χτυπαει και σωπαινω γιατί απ'όλους θέλω απόψε να κρυφτώ γιατί δεν τους αντέχω ζευγαρωμένους και εγώ να μην έχω τα χέρια σου να γύρω τι θέλω εγώ με τόση αγάπη γύρω γιατί θα τους ζηλεύω και το δικό σου χάδι θα γυρεύω κορμί στους πέντε ανέμους τι θέλω εγώ με τους ερωτευμένους...

Οτι είναι σημαντικό δεν φαίνεται...Είναι όπως με το λουλούδι.Αν αγαπας ένα λουλούδι που βρίσκεται σ'ενα αστέρι,νιώθεις γλυκά τη νύχτα,όταν κοιτάζεις τον ουρανό..¨Ολα τα αστέρια είναι ανθισμένα...

-Ο Μικρός Πρίγκιπας-

Μην αφήνεις την αγάπη να χαθεί..Είναι απίστευτο δώρο..Μου αρέσει να σκέφτομαι ότι την μέρα που γεννήθηκες ο κόσμος σου δώθηκε σαν δώρο,με τρομάζει το γεγονός ότι ελάχιστοι έλυσαν ακόμη και την κορδέλα!Σκίσε το χαρτί!Ανοιξε το κουτί!Είναι γεμάτο με αγάπη και μαγεία και ζώη και χαρά και θαύματα και πόνο και δάκρυα.Όλα αυτά είναι δώρα για'σένα.Όχι μόνο τα καλά και ο πόνος και τα δάκρυα.Πολλή μαγεία,πολλά θαύματα,πολλή σύγχηση.Όμως αυτό σημαίνει ζωή..ΑΝΟΙΞΕ ΤΟ ΚΟΥΤΙ ΚΑΙ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΘΑ ΠΛΗΞΕΙΣ...

Αν βρισκόταν τώρα κάποιος δίπλα μου,να μου ζεστάνει τα χέρια...Να μου πει ψιθυριστά εντάξει εντάξει μη φοβάσαι...Και εγώ να σύρω τα δάχτυλά μου στο πρόσωπό του και να πιάσω το σχήμα του χαμόγελού του..Να πιάσω το σχήμα του κόσμου..Αν βρισκόταν...

<<....Μόλις σταμάτησε η βροχή.Οι σταγόνες χορεύουν ακόμη στα σύρματα.Ενα δάκρυ κυλάει αργά αργά το φύλλο του κάκτου.Το ξέρω πια.Ποτέ δεν έπαψα να σ'αγαπω.....>>